Dźwignia finansowa

Czyli jak wykorzystać spłatę kredytu do uzbierania kapitału?

Kredyt, jaki zaciągamy w banku pozwala na realizowanie własnych celów za cudze pieniądze. Inwestując pożyczone z banku pieniądze, można osiągać cele z kilku, kilkunasto lub nawet kilkudziesięciu letnim wyprzedzeniem. Jest to obarczone jednak kosztami, jakie pobiera bank w formie odsetek. Dźwignia finansowa jest mechanizmem, który pozwala koszty kredytu zamienić we własny kapitał.

Jak to działa, prześledźmy na przykładzie prostego kredytu, zaciągniętego na budowę domu:

•         Kwota kredytu                  - 300 000 zł

•         Okres kredytowania          - 36 lat (432 miesiące)

•         Miesięczna, stała rata        - 1 696,73 zł

Bank w formie spłaty otrzyma:         - 732 988,13 zł

w tym:        300 000,00 zł spłaty kapitału

432988,13 zł spłaty odsetek

Kredyt to taki mechanizm finansowy, w którym procent składany działa na korzyść banku, a przeciwko kredytobiorcy.

Prezentowana dźwignia finansowa wykorzystuje mechanizm równowagi, w którym procent składany działa na korzyść posiadającego kredyt.

Klient, zawierając umowę kredytową, godzi się wpłacać przez cały czas kredytu określoną przez bank ratę, czyli w tym przypadku 1696,73 zł. Dla osiągnięcia efektu dźwigni finansowej Klient w pierwszej połowie trwania umowy kredytowej oprócz spłacania rat odkłada również pieniądze na wcześniejszą spłatę kredytu. W ten sposób w pierwszej połowie okresu kredytowego wydaje więcej pieniędzy.

1.   Klient podejmuje decyzje o spłacie kredytu w połowie trwania umowy kredytowej, czyli po 18 latach.

2.   Aby to było możliwe należy zwiększyć spłacaną ratę o 520 zł, czy do kwoty 1176, 73 zł.

3.   Po 18 latach zgromadzony kapitał pozwala na jednorazową spłatę pozostałego w banku kredytu.

4.   Następne 18 lat to okres budowania kapitału własnego, ze środków które były przeznaczone na spłatę rat kredytu. Ideą tego przedsięwzięcia jest taka, że suma pieniędzy przeznaczona na spłatę kredytu będzie taka sama. Ponieważ w I okresie spłaty, czyli przez pierwszych 18 lat wpłacana była wyższa kwota, to teraz zmniejszamy składkę na własny kapitał o 520 zł.

Sytuację tą obrazuje poniższy schemat: 

   pierwsze 18 lat                                                   

                1696,73 zł + 520 zł  wpłata 2216,73 zł

   nastepne 18 lat

                1696,73 zł - 520 zł  wpłata 1176,73 zł

Po jednorazowej spłacie kredytu w 18 roku trwania umowy, kredytobiorca odkłada na własny cel kwotę wynikającą z różnicy pomiędzy ratą którą by musiał płacić (gdyby nie dokonał wcześniejszej spłaty kredytu), a składką, jaką odkładał w pierwszej połowie okresu kredytowego (w celu wcześniejszego spłacenia zadłużenia).

Rozpatrzmy to na przykładzie 2 kredytobiorców Nowaka i Kowalskiego:

Kredyt Pana Nowaka	Kredyt Pana Kowalskiego
• kredyt w wys. 300 000 zł • okres kredytowania: 36 lat • miesięczna rata: 1 696,73 zł           bank w firmie spłaty otrzyma            732 988,13 zł   w tym: 300 000,00 zł kapitału               432 988,13 zł spłaty odsetek • Po 36 latach Pan Nowak będzie miał - DOM NA WŁASNOŚĆ i… •    ZERO na koncie                   L	•  kredyt w wys. 300 000 zł •  okres kredytowania: 36 lat •  miesięczna rata: 1 696,73 zł w ciągu 36 lat Pan Kowalski wyda również                  732 988,13 zł •  Po 36 latach Pan Nowak będzie miał DOM NA WŁASNOŚĆ i …. •     Kwotę 509 798,93 zł na koncie                    J

Podsumowanie

W efekcie przez cały czas trwania programu Klient wpłaci tyle pieniędzy, ile by musiał wpłacić do banku celem spłaty kredytu zgodnie z zawartą umową.

•         Kowalski wydał taką samą sumę pieniędzy jak Nowak

•         Spłacił kredyt o połowę wcześniej

•         inwestując 1 176,73 zł przez 18 lat przy efektywności oszczędzania na poziomie 7% w skali roku zgromadzi na koniec okresu 509 798,93 zł.

•         Kapitał ten może być wykorzystany przez Kowalskiego np. na zaspokojenie swoich potrzeb emerytalnych.

Polisa daje prestiż i szacunek

Jest wiele korzyści z posiadania polisy na życie. Przede wszystkim jest to zabezpieczenie bliskich na okoliczność nieszczęśliwych wypadków lub  nieoczekiwanego zgonu osoby ubezpieczonej. Polisa jest ponadto atrakcyjną formą oszczędzania i budowania kapitału.

Polisa daje również prestiż jej posiadaczowi. Systematyczne oszczędzanie, niezależnie od przeznaczonej na ten cel kwoty, świadczy o stabilizacji dochodowej ubezpieczonego, o jego pozycji zawodowej i majątkowej. Ale przede wszystkim daje świadectwo odpowiedzialności za własną przyszłość i przyszłość rodziny. Praktyka pokazuje, że osoby takie posiadają kilka różnych polis, dostosowanych do potrzeb i oczekiwań.

Potrzeba oszczędzania jest stara jak świat. Już w starożytnym Egipcie, jak podaje Biblia, odpowiedzialny na swój lud faraon zarządził budowanie spichlerzy i gromadzenie zboża na lata „chude”. Nie trzeba było genialności biblijnego Józefa, by zauważyć, że po latach „tłustych” przychodzą lata „chude” i trzeba sięgnąć po odłożone dobra. Podobnie jest z życiem człowieka. Są wzloty i upadki, lata prosperity i lata niepowodzeń. Żaden, najlepszy biznes i żadna najlepsza praca nie są gwarancją trwania przez wiele lat. Dzisiejszy świat jest zmienny i nieprzewidywalny, posiadanie polisy daje poczucie komfortu, że w trudnych chwilach można skorzystać z odłożonych wcześniej dóbr.

Widać to szczególnie, kiedy przychodzi czas emerytury. Polisa daje szacunek u dzieci i wnuków. Jest rodzajem gwarancji, że na starość ktoś poda szklankę wody. Jest w polisie takie magiczne miejsce, w którym ubezpieczony wskazuje uprawnionego do polisy. I w dodatku zawsze może zmienić osobę uposażoną, w zależności od własnej woli. Nietrudno sobie wyobrazić, jaki wpływ może mieć ubezpieczony na postawę i na start życiowy wybranej osoby, a tym samym również na swoje życie.

I chociaż posiadanie polisy nie jest przedmiotem towarzyskich rozmów, to dla wielu instytucji finansowych jest przedmiotem zainteresowania i oceny danej osoby jako klienta. Wartość polisy jest często wystarczającym elementem zabezpieczenia kredytu. W biznesie jest ważnym elementem prestiżu, w spółkach zabezpiecza interesy drugiej strony i stabilizuje trwałość firmy.

Przyszła emerytura jako odłożona dzisiejsza konsumpcja

Powoli odchodzą do historii czasy, kiedy państwo utrzymywało emerytów. System ten, zwany tez bismarkowskim, jest tak skonstruowany, że dzisiejsi aktywni zawodowo, składają się na wypłaty emerytur wypłacanych obecnie.

W młodych społeczeństwach, gdzie stosunek emerytów do zatrudnionych jest niewielki, taki układ funkcjonuje w miare poprawnie. I tak było u nas w minionych czasach PRL – młode społeczeństwo, wszyscy zatrudnieni, mała administracja związana z obsługą emerytur.

Co się stało wraz z przyjęciem przez Polskę kapitalizmu?

Przede wszystkim pojawiło się bezrobocie a w ślad za nim masowa emigracja młodych ludzi w poszukiwaniu pracy. Tym samym zmniejszył się strumień zasilający emerytury. Po drugie powiększyła się liczba pracodawców, podmiotów gospodarczych, dla których składka emerytalna stała się istotnym składnikiem kosztów działalności. Naturalna rzeczą stało się minimalizowanie tych kosztów, a że składka emerytalna jest pochodną wynagrodzenia, dążenie do wykazywanie minimalnych płac jako ekwiwalentu za pracę. Powstała szara strefa na rynku pracy i kreatywna księgowość. Nie zawsze kondycja takiej czy innej firmy pozwalała na terminowe i prawidłowe regulowanie należności wobec ZUS-u, co dodatkowo uszczuplało strumień pieniędzy dla emerytów.

Ale to nie koniec. Wspomniane rozdrobnienie podmiotów płacących składki zwiększyło ilość urzędników organizujących, nadzorujacych i kontrolujacych ten system. Jeśli do tego dodamy ich niekompetencje, nieodpowiedzialność i niegospodarność oraz nieprzemyślane a drogie inwestrycje, dojdziemy do słusznego wniosku, że pieniadze na system emerytalny stały się głowną przyczyną problemów finansów publicznych.

Dziś już nikt nie ukrywa, że ten system emerytalny nie spełni już niedługo swojej roli wobec emerytów, nie zabezpieczy im odpowiedniego poziomu bytu. Zapoczątkowana 10 lat temu reforma tego systemu, nie sprawdziła się. Otwarte Fundusze Emerytalne były dobrym krokiem w tym kierunku, by każdy pracownik część swojej zapłaty inwestował na rynku finansowym, zabezpieczajac tym samym swoją przyszłość. Pieniądze te miały pracować, powiekszając swoja wartość i być dziedziczne. Niestety, przy milczącej postawie społeczeństwa, rząd te pieniądze włączył do starego systemu.

Cóż nam pozostaje? Obywatelu, zrób sobie dobrze sam.

Twoja emerytura to odłożona w czasie dzisiejsza konsumpcja.

Niezależnie od poziomu dochodów, zawsze można i należy ok. 10% dochodu wyłaczyć z bieżącej konsumpcji i przeznaczyć na przyszłość. W zamyśle niech to będzie przyszła emerytura, chociaz niekoniecznie. W przeciwieństwie do państwowej kontroli Twoich oszczędności, posiadając własny program oszczednosciowy, możesz swobodnie dysponować zgromadzonymi środkami i realizować różne potrzeby życiowe.

Świadomość potrzeby oszczędzania jest słabo obecna w naszym społeczeństwie. To się zmienia wraz ze stabilizacją naszej waluty, rozwojem rynków  finansowych i coraz lepszych progrmów oszczędnościowych, dających wielorakie korzysci klientowi.

Pytaj o szczegóły.